Perimenopauze en eenzaamheid: waarom vrouwen zich zo vaak alleen voelen
Stel je even voor: je bent halverwege de dertig of begin veertig.
Je lichaam voelt opeens als een vreemde gast. Je slaapt slecht, je humeur schiet alle kanten op, en soms voel je je ineens ontzettend alleen, ook al ben je omringd door mensen. Je bent niet de enige. Dit is de realiteit voor veel vrouwen die in de perimenopauze belanden, de fase vóór de daadwerkelijke overgang.
Het is een roerige tijd waarin fysieke klachten en een gevoel van isolatie vaak hand in hand gaan. Laten we eens goed kijken naar waarom de perimenopauze zo eenzaam kan voelen en wat je eraan kunt doen.
Wat is de perimenopauze eigenlijk?
Perimenopauze betekent letterlijk 'rond de menopauze'. Het is de overgangsfase waarin je lichaam zich voorbereidt op de laatste menstruatie, waarbij je soms te maken krijgt met fysieke ongemakken zoals vaginale droogheid, maar het is allesbehalve stabiel.
De gemiddelde leeftijd voor de start van de perimenopauze ligt rond de 47 jaar, maar het kan al beginnen in de vroege dertigers, wat voor veel vrouwen een gevoel van isolatie met zich meebrengt.
Deze fase duurt gemiddeld vier tot acht jaar, soms langer.
In deze periode gaan de eierstokken langzaam achteruit. Dat betekent dat de productie van oestrogeen en progesteron schommelt en uiteindelijk daalt. Dit hormonale rollercoaster-ritje zorgt voor een breed scala aan klachten. Denk aan onregelmatige menstruaties, hete opvliegers, nachtzweten, slapeloosheid en stemmingswisselingen. Maar ook vaginale droogheid, jeuk, pijn bij seks, een verminderde zin in seks en veranderingen in huid en haar horen erbij. Elke vrouw ervaart dit uniek, maar de impact op je dagelijks leven is bijna altijd voelbaar.
Annelies helpt vrouwen hun authentieke zelf te omarmen en te groeien.